بهسان رهنوردانی که در افسانهها گویند
گرفته کولهبار ِ زاد ِ ره بر دوش
فشرده چوبدست خیزران در مشت
گَهی پُر گوی و گَه خاموش
در آن مهگون فضای خلوت افسانگیشان راه میپویند.
ما هم راه خود را میکنیم آغاز
این تصویر که مهدی اخوان ثالث در چاووشی ترسیم کرده است، برای ما تنها تمثیلی شاعرانه نیست؛ نشانی از مسیری است که چند سال پیش در اتحادیه انجمنهای علمی تاریخ آغاز کردیم. همانجا که گرد یکدیگر جمع شدیم و ایران را نقطة عزیمت خویش قرار دادیم؛ ایرانی که نه فقط یک سرزمین، بلکه مسئلهای فکری، تاریخی و آیندهساز است.
در ادامه و در مؤسسة علمی آتوسا، کوشیدیم ایران را موضوع دانش قرار دهیم و از چشماندازهای گوناگون به آن بیندیشیم؛ بدین معنا که ایران را نه تنها به مثابه هویت یا میراث، بلکه به عنوان پدیدهای تاریخی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی در نظر بگیریم.
این تلاش در نظر ما، گشودن امکان گفتوگویی تازه بود که ایران را هم در گذشته، هم در اکنون و هم در افق آینده فهم کند. اکنون، پس از پیمودن این مراحل و پیوستن همراهان تازه، مفتخریم تا به آگاهی علاقهمندان و ایراندوستان برسانیم که گامی دیگر در این مسیر برداشتهایم و از اینپس در قالب اندیشکده ایراناندیشی آتوسا به فعالیت خود ادامه خواهیم داد. این اندیشکده بر آن است تا با پژوهش، اندیشهورزی، تاریخنگاری، گفتوگو و توانمندسازی، به فهم و بازاندیشی امروزین مسئله ایران یاری رساند.
با ما همسفر شوید.